بعدش ميري يه گوشه ميشيني و بغض مي كني

: دلم ميخواد داد بزنم

! بابا جونم

! الهي كه من فدات بشم

اين كبودي ها از اثرات اون كوله‌ي سنگينه

كه مجبورم هي بندازمش و هي درش بيارم

دختري كه تو بزرگ كردي

عاقل‌تر

و عاشق‌تر از اونه

. كه به تو خيانت كنه

(نوشته شده توسط دختر دستفروش مترو)

توی وبگردیام وبلاگای زیادی دیدم اما دیروز به یه وبلاگ کوچیک برخوردم که با دیدنش، با خوندنش خیلی فکری شدم. خدایا چرا بعضی آدما اینجوری ان؟ یکی هست که برای یه لقمه نون خالی مونده و یکی هست که برای یه مهمونی 20 نفره اش اینقدر خرج میکنه که... یه دختر بجای شرکت تو مهمونی خانوادگی شب یلدا میره کارگری مهمونیشو میکنه و موقع شستن گيلاساي مشروب مهموناش عقش میگیره و از خستگی کار یه شب مهمونی اون دو روز می افته تو خونه ولی اون پز میده که یه دختر دانشجو کارگرشه. یکی از باباش فقط پولشو می بینه ولی اون دختر دستفروش مترو عاشق بابای فقیرشه. یکی باباش همه چیز بهش میده: خونه، ماشین، شغل، گر و گر پول و هر چیزی که دلش بخواد. نمیشه دست رو چیزی بزاره و از مامی و پاپا جونش نه بشنوه. اما اون دختر تمام حواسش به اینه که بیشتر کار کنه چون قسطای باباش عقب افتاده. یکی همش به فکر جدید کردن قطعات کامپیوترشه و اگرم خوشش نیاد میره یه سیستم نو میخره. اما اون درامد یه روزشو میده برای کافی نت. یکی برای عیدش تموم پاساژا و مغازه های شیک رو زیر پا میزاره و گرونترینا رو میخره تا پزشو بده و جلوی دوست و آشنا کم نیاره. اما اون... . یکی... یکی... یکی... اما اون... اون و قلب مهربونش برای پدرش، وبلاگش و دوستای واقعیش توی یه دنیای مجازی می تپن. اما اون... اون اونقدر دل گنده و مهربون و صبور و محکمه که نیازی به دلسوزی من و شما نداره

شمام یه سری بهش بزنین